آرشیوداری شنيداري، دیداری و اطلاع رساني

امسال هفتاد و پنج سال از اختراع صفحه های استریو فونیک می گذرد. درست در سال 1933 بود که مهندس آلن بلاملین از شرکت انگلیسی EMI ، اختراع این صفحه ها را به نام خود ثبت کرد. صدای استروفونیک يا صدای استریو، که در مقابل مونوفونیک يا تک صدایی قرار می گیرد، صدایی است که از طریق دو يا چند کانال مختلف، با چیدمان خاص بلندگوها، شنيده می شود و به صدای محیط طبیعی نزدیکتر است. کلمه استروفونیک از ریشه یونانی استریوس، يعنی سه بعدی، و فون یعنی صدا مشتق می شود. این اصطلاح اول بار به توسط شرکت وسترن الکتریک به کار رفت. استریو در اصطلاح عام یعنی دو کانال ضبط و پخش صدا از طریق دو بلندگو بطور همزمان. لیکن در اصطلاح فنی، استریو فونیک یعنی ضبط و بازپخشی که برای رمز گذاری موقعیت های نسبی اشیاء و وقایعی که ضبط می شوند، از پروژه استریو فونیک استفاده شود. نظام استریو می تواند شامل تعدادی کانال باشد، مثل نظامهای صدای محیط 5.1  و 6.1 که در تولیدات سینمایی و تلویزیونی کیفیت بالا مورد استفاده قرار می گیرد. هر چند که در اصطلاح عام استریو به نظامهای دو کاناله اشاره دارد.